باور کردنی نیست ، اینکه آدم خود را میان بحبوحۀ وقایعی ببیند که یکبار تاریخ را به خود لرزانده . انگار رسم روزگار است که هر روز بازی خود را تکرار کند ولی با مهره های جدید. گاهی که دوران ما با روزگاران حیات امیر المومنین (ع) مقایسه می شود هستند کسانی که با دیده تردید به این مقایسه نگاه می کنند و آن را غلو آمیز می خوانند .

 اما بر هیچ دیده تیز بین و عقل عبرت آموزی پنهان نیست که امروز هم مثل دوران علی (ع) خواستگاه ریزش و رویش یاران حق است . یارانی که زمانی با نثار جان خود و ایستادگی بر سر آرمان های متعالی و انسانی بنایی را بر افراشتند که سرپناه خیل کثیری از  بی پناهان وآوارگان حیات بشر شد . اما پس از چندی با نفوذ دنیا پرستی و عدم رعایت تقوا در جبهه هایی  قرار گرفتند که پرچم دنیا دوستی و نفاق را به دست داشتند.

از این روست که مقام معظم رهبری در دیدارهای دوستانه و به هر بهانه ای که با دوستان و یاران انقلاب داشتند بارها به مضمون فرمودند که:« مسئله حبط اعمال واقعیت است ، گاهی کسانی عمری را در رکاب حق شمشیر می زنند ولی در اواخر کار علیه حق موضع می گیرند.» و این بلایی است که امروز دامان برخی یاران پیشین و کج روان کنونی را گرفته است .

در سالی که به اتحاد ملی و انسجام اسلامی مزین شده و وحدت و همدلی همه مردم و مسئولین را می طلبد ، دیدن صحنه ها و رفتارهای خلاف این شعار متعالی درد آور و بحران آفرین است.

آری سخن از کسانی است که هرگاه حرف خلاف و تعدی به بیت المال و خیانت مطرح می شود سخن با نام آنها می آغازد. کسانی که تساهل و تسامح در مقابل متجاوزان داخلی را با واژه مصلحت به بار می نشانند و تیغ عدالت را بر گلوی خیانتکاران از پنبه کند تر می کنند. همانان که مواضعی در مقابل مواضع رهبری اتخاذ کرده و بر آن پای می فشارند.

اینجاست که مظلومیت علوی در آئینه تمام نمای ولایت فقیه جلوه می کند و دوران حکومت علی(ع) بعد از پیامبر(ص) را چون خاطره ای تلخ در ذهن انسان به یاد می آورد . اینکه چرا باید برخی افراد با استفاده از پیشینه انقلابی خود در اموری دخالت کنند که در حیطه وظایف و اختیاراتشان نیست .آیا آنان به یاد ندارند نامه علی(ع) را به والی یکی از ممالک اسلامی که در آن بر قاطعیت برخورد با خائنین و صراحت در اجرای احکام آن داشت تاکید می کرد.

و اکنون چگونه است که دستگاه قضایی برای برخورد با کسی که به قول کارشناسان اطلاعاتی و نظامی از خائنین است باید منع شود و بعد سر از کاروان حفاظتی یاران قدیم انقلاب در بیاورد .آیا اگر یک فرد عادی و از توده مردم یک چنین کارهایی می کرد دیگر کسی می توانست از او نشانی بیابد ؟آیا جای او نیزار اعراب نمی شود؟!

این منطق غیر اسلامی دفاع از خائنین در کجای حکومت علوی جا دارد که توجیه گر رفتار این دست مسئولین شود.

اینجاست که می فهمیم وقتی امام زمان به دلیل بی لیاقتی ما رخ در پرده غیبت کشیده است یعنی چه؟! به قول قدیمی ها : هرچه بگندد نمکش می زنند ، وای به روزی که بگندد نمک.

ای کاش داعیه داران دوستی با انقلاب به جای مقابله با دولت تا این حد که کرم های داخلی خورنده ی ریشه ی طوبای انقلاب را حمایت کنند ، دست از لجاجت و بی تقوایی کشیده و حبط اعمال انقلابی خود را بر صفحه ی تاریخ رقم نزنند ، باشد که بعد از آنها طلب خیری از طرف مردم برای ایشان از خدای منان مسئلت شود.

از این روست که هر چه پیش می رویم می بینیم که صدق فرمایش معصومین (ع)  روز به روز بیشتر عیان می شود که فرمودند مهدی (عج) ظهور نمی کند مگر اینکه خوب و بد شما کاملا غربال شوند.

امید است با آگاهی و بینش روشن و علوی ما دانشجویان راه بر اینگونه افراد برای یکه تازی در عرصه سیاست و قدرت ، سوار بر مرکب بی تقوایی و لجاجت بسته شود.